NASZE MIASTO
 
::administracja

:: KS Zenit

::Związki i Stowarzyszenia

::galeria


 

 

KS "ZENIT" Chmielnik
 


Okoliczności powstania Klubu Sportowego "Zenit" Chmielnik.


Tradycje działalności klubów sportowych sięgają w Chmielniku do okresu poprzedzającego wybuch II wojny światowej. W trakcie dwudziestolecia międzywojennego na terenie miasta istniało 5 klubów sportowych. Wśród zespołów tych występował podział na drużyny polskie i żydowskie. Klubami polskimi były "Strzelec" i "Stowarzyszenie", żydowskimi zaś "Gwiazda", "Hapoel" i "Makabi".

W latach 1939-1945 działalność klubowa została zawieszona. Drużyny wstrzymały aktywność sportową aby - jak się później okazało - nie podjąć jej już nigdy.

Po zakończeniu działań wojennych wiosną 1946 roku przystąpiono do tworzenia nowego klubu sportowego. Powstał on przy miejscowej Ochotniczej Straży Pożarnej, a jego założycielami byli: Wincenty Ślusarski, Władysław Śliwiński i Zygmunt Życiński. Patronat nad klubem przejęła OSP oraz prywatni kupcy i handlowcy, którzy w miarę możliwości finansowych sponsorowali działalność sportową.
Siedziba klubu mieściła się w pomieszczeniach Ochotniczej Straży Pożarnej. W celu pozyskania nowych funduszy utworzono w 1948 roku sekcję teatralną, a dochód z jej działalności kierować miano na potrzeby sportu. Kierownikiem tej sekcji został Zygmunt Mąkosa. Zespół posiadał własną salę teatralną na 100 miejsc siedzących, mieszczącą się przy ulicy Rynek 17.? Wraz z powstaniem sekcji teatralnej w październiku 1948 roku przeniesiono świetlicę klubu z pomieszczeń Ochotniczej Straży Pożarnej do budynku mieszczącego salę teatralną. Klub sportowy rozszerzał zakres działania. Rozgrywano biegi przełajowe na różnych dystansach, odbywały się zawody lekkoatletyczne, turnieje szachowe, tenisa stołowego, mecze piłki siatkowej i wyścigi kolarskie.

 


Ważniejsze etapy dziejów Klubu Sportowego "Zenit" Chmielnik.


W latach 1948-1950 sport w Chmielniku rozwijał się dynamicznie, czego przykładem było wywalczenie w 1950 roku awansu drużyny piłkarskiej do klasy "A" oraz wyłowienie talentu w biegach na 400-1500 m Barbary Borek. Została ona uznana za najlepszą biegaczkę w kategorii juniorów województwa kieleckiego, które reprezentowała na zawodach centralnych w Warszawie.

Od 1950 roku klub sportowy w Chmielniku przeszedł pod patronat Ludowych Zespołów Sportowych w Kielcach. W tym miejscu należy wspomnieć wspaniałe oprawy zawodów piłkarskich. Ze świetlicy klubowej drużyny, które miały wystąpić w danym spotkaniu, w strojach sportowych maszerowały przez miasto na boisko sportowe przy dźwiękach i akompaniamencie orkiestry strażackiej. Przygrywała ona podczas meczów zarówno zawodnikom jak i kibicom. Tym sposobem gromadzono na meczach dużą liczbę kibiców, dla których obejrzenie spotkania było jedyną rozrywką i spędzeniem wolnego czasu.

20 marca 1953 roku Miejska Rada Narodowa w Chmielniku uchwaliła jednogłośnie przekazanie klubowi pod boisko piłkarskie gruntu o rozmiarach 170 m długości i 160 m szerokości. Przekazanie gruntu pod boisko piłkarskie miało jedynie formalny charakter, bowiem od 1946 roku klub korzystał z boiska znajdującego się na tym terenie.
Rok 1960 można nazwać czarnym rokiem dla klubu. Latem tego roku drużyna wycofała się z rozgrywek na znak protestu za złe traktowanie przez OZPN i Wydział Gier. W tym czasie poza sekcją piłki nożnej w klubie trenowali szachiści i sztangiści.

Drużyna "Zenitu" występowała nie tylko w zawodach w swojej klasie, ale również w potyczkach międzynarodowych, między innymi w 1976 roku z drużyną NRD zakończonych porażką 0 : 5 i Bułgarii w 1968 zakończonych również porażką 1 : 3, co przyczyniło się do zwiększenia popularności klubu w Polsce, jak również poza jej granicami.
W 1971 roku reaktywowano sekcję szachów, a dwa lata później powołano do życia sekcję podnoszenia ciężarów. Wraz z powstaniem nowych sekcji obiekty klubowe przeszły w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych gruntowne remonty. Zmodernizowano boisko piłkarskie, przeprowadzając na nim renowację płyty. Plac sportowy otoczono wysokim ogrodzeniem, wybudowano budynek pod siłownię i szatnie, co znacznie polepszyło szczupłe zaplecze bazowo-treningowe klubu.

20 czerwca 1987 rok był dla Chmielnika dniem wyjątkowym. Drużyna piłkarska awansowała do klasy okręgowej po dwudziestoletniej degradacji do klasy "A".
20.10.1996 roku klub obchodził pięćdziesięciolecie swojego istnienia. Z tej okazji zaproszony został były selekcjoner reprezentacji narodowej Antoni Piechniczek, który przeprowadził pokazowy trening ze szkolną drużyną piłkarską. W godzinach popołudniowych odbył się mecz oldbojów MKS "Zenit" - "Widzew" Łódź, który zakończył się wynikiem 1 : 4. W roku 2001 klub obchodził pięćdziesięciopięciolecie istnienia. Na tę uroczystość do Chmielnika na mecz derbów oldbojów przybył król strzelców MŚ 1974 roku Grzegorz Lato i zagrał w drużynie "Zenitu".


ROZWÓJ SEKCJI PIŁKI NOŻNEJ

Pierwszy mecz od momentu powstania drużyna SKS "Alarm" rozegrała w Busku - Zdroju z tamtejszym amatorskim Klubem Sportowym zwyciężając w stosunku 3 : 1, a historyczną pierwszą bramkę dla zespołu "Alarmu" zdobył Janusz Kazimierczak.

W kwietniu 1947 roku drużyna "Alarmu" została zgłoszona do rozgrywek piłkarskich Kieleckiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej. Mecze rozgrywano na boisku piłkarskim mieszczącym się przy ulicy Adolfa Dygasińskiego.
Piłkarze chmielnickiego klubu w swym inauguracyjnym sezonie w klasie "B" uplasowali się w górnej części tabeli. W tym czasie zmieniły się nieco władze klubu. Funkcję prezesa objął Stanisław Suchmiel, wiceprezesa-Marian Kal, sekretarza-Stanisław Klimentowicz, gospodarzem obiektu był natomiast Władysław Śliwiński.
W 1948 roku nowym prezesem został ks.Wojciech Opozda. Drużyna występująca w klasie "B" przyjęła też nową nazwę SKS "Chmielniczanka".
W 1950 roku zespół wywalczył awans do klasy "A", w tym czasie rozgrywał mecze piłkarskie z wyżej notowanymi zespołami jak: "Naprzód" Jędrzejów, "Victoria" Skalbmierz, "AKS" Busko-Zdrój, "Ogniwo" Kielce, "WKS" Kielce, "Sparta" Kazimierza Wielka, "Nida" Pińczów. W tym też roku przeszedł pod patronat Ludowych Zespołów Sportowych. Trenerem drużyny został Andrzej Aleksandrowicz, szkoleniowiec przydzielony przez Radę Wojewódzką LZS. Po jednorocznym pobycie w klasie "A" zespół spadł do klasy "B", w której występował do roku 1960.

W 1952 roku nowym prezesem klubu został Marian Alzak. W latach tych drużyna z Chmielnika grająca w klasie "B" grała ze zmiennym szczęściem. W 1957 roku "Chmielniczanka" odniosła duży sukces pokonując mistrza Polski wojsk KOW "Błękitni" Kielce 5 : 2, a wyróżniającymi się zawodnikami byli: Józef Wesołowski i Marian Gulas - strzelec trzech bramek.? Szczęśliwy wynik meczu: drużyna z Chmielnika na własnym boisku przegrywała 1 : 6 na 15 przed zakończeniem spotkania z "Piaskowianką" Piaski; ostatecznie mecz zakończył się wynikiem 7 : 6 na korzyść chmielnickiej drużyny. W tym samym roku klub przeszedł pod patronat zrzeszenia "Start" w Kielcach , zrywając tym samym z pionem LZS. Drużyna rozgrywała mecze w klasie "B" i była zespołem dobrym zajmującym miejsce w pierwszej trójce tabeli.

Rok 1960 można nazwać czarnym rokiem dla zespołu. Latem tego roku drużyna "Startu" wycofała się z rozgrywek na znak protestu za złe traktowanie przez OZPN i Wydział Gier, które manipulowały spotkaniami tak, aby chmielnicka drużyna nie mogła awansować do klasy wyższej, choć była najlepszą w swojej klasie. W tej sytuacji OZPN zawiesił drużynę w dalszych rozgrywkach. Pomimo tego drużyna i tak przeprowadzała treningi pod kierunkiem Stanisława Szczukiewicza. Jesienią ów trener zorganizował drużynę do rozgrywek klasy "C", a kapitanem drużyny został jeden z najlepszych zawodników - Daniel Katra. Pierwszy mecz w klasie "C" rozgrywano z drużyną "Wichra" Kostomłoty, a spotkanie, które dało początek nowym sukcesom w dziejach klubu zakończyło się zwycięstwem 4 : 3. W roku 1962 drużyna awansowała do klasy "B" (nowym trenerem sekcji został Tadeusz Bogusz, trener I klasy prowadzący takie drużyny jak: "Wisła" Kraków, "Zawisza" Bydgoszcz, "Pogoń" Szczecin).

Okres 1963-64 zapisał się kolejną zmianą nazwy. Drużyna "Startu" wystąpiła z tego zrzeszenia wchodząc ponownie pod patronat Rady Wojewódzkiej LZS?, zmieniła nazwę na Międzyzakładowy Klub Sportowy "Zenit", nad którym opiekę sprawować miały miejscowe zakłady pracy. Rok 1964 wiąże się z kolejnymi sukcesami, jakimi były: zajęcie I miejsca i awans do klasy "A". Decydującym meczem był mecz w Staszowie z tamtejszą "Pogonią", który zakończył się zwycięstwem "Zenitu" 5 : 1.
Inauguracja sezonu 64/65 w klasie "A" była pomyślna. W pierwszym spotkaniu drużyna "Zenitu" podejmowała "Nidę" Pińczów wygrywając 2 : 1. Zespół z Chmielnika przez kolejne trzy sezony w latach 1964-67 występował w rozgrywkach klasy "A" obok takich drużyn, jak "Kszo" Ostrowiec, "Nida" Pińczów, "Naprzód" Jędrzejów, "Błękitni" Kielce.

W 1966 roku mieszkańcy Chmielnika wstrząśnięci zostali wiadomością dotyczącą śmierci piłkarza drużyny "Zenit" - 23-letniego Władysława Musiała, który zmarł na skutek upływu krwi z rany po otrzymaniu ciosu nożem podczas awantury.?
W tym samym roku na stanowisku trenera zasiadł Bogumił Toporski. Zmiany idące w parze z zaangażowaniem zawodników w treningach i meczach ligowych przyniosły drużynie olbrzymi sukces, jakim był awans do klasy okręgowej okręgu kielecko - radomskiego. Podtrzymaniem pasma sukcesów "Zenitu" był awans w 1967 roku do Wojewódzkiego Finału Pucharu Polski. Mecz finałowy z drużyną "Radomiaka" Radom odbył się w Chmielniku i zakończył się sukcesem gości 4 : 1. W drodze do finału "Zenit" wyeliminował takie zespoły jak "Błękitni" Kielce 3 : 2, "Kszo" Ostrowiec 3 : 2, "Proch" Pionki 3 : 1.

Warto nadmienić, że drużyna "Zenitu" wywalczyła prawo reprezentowania województwa kieleckiego na szczeblu centralnym w Pucharze Polski lecz OZPN i Wydział Gier w Kielcach nie zgłosiły drużyny do rozgrywek mimo wcześniejszych informacji w gazecie, a ponadto drużyny innych województw klasy "A" występowały w pucharach. Ta przykra decyzja ujemnie wpłynęła na drużynę, gdyż zespół nie zdołał utrzymać się w lidze okręgowej i po rocznym pobycie w tej lidze zdegradowany został do klasy "A". Drużynę opuścił Bogumił Toporski, a jego miejsce zajął Czak Stefan.? Po krótkiej przerwie powrócił trener Toporski lecz konflikt z zarządem nie pozwolił mu kontynuować dalszej pracy. Jego miejsce zajął Jan Boryś.

Na tym szczeblu rozgrywek "Zenit" występował do sezonu 1970/71. Drużynę w tym okresie prowadził Robert Burzyński lecz w połowie rozgrywek zostawił drużynę, która grała coraz gorzej: doznała goryczy degradacji do klasy "B". Sezon występów w tej klasie zaowocował wywalczeniem ponownego awansu do klasy "A", w której "Zenit" nieprzerwanie występował, do roku 1978. W tym okresie prezesem klubu był Adam Jakubiec, a nowym naczelnikiem miasta Wojciech Januszowski, który był zapalonym sportowcem. Wtedy też klub przeżywał drugą młodość. W 1976 roku drużyna z Chmielnika wywalczyła I miejsce w klasie "A" lecz znowu sprawy załatwiał OZPN przy wybitnej pomocy sędziów: zamiast "Zenitu" awans do ligi okręgowej otrzymał zespół "Gród" Wiślica.

W 1978/79 roku pod wodzą nowego trenera Waldemara Toporka drużyna awansowała do ligi międzywojewódzkiej i grała obok takich drużyn, jak: "Metalchelm" Rudki, "Sparta" Kazimierza Wielka, "Kszo" Ostrowiec, "Granat II" Skarżysko, "Orlicz" Suchedniów.

W wyniku reorganizacji rozgrywek zespół "Zenitu" ponownie znalazł się w klasie "A", w której to występował do roku 1987. W latach 1980-87 w klubie zaszły duże zmiany. Zmieniali się prezesi, trenerzy, zawodnicy. Prezesem został Stanisław Wisowski, trenerem Jerzy Mazanka?, który po kilkuletniej kadencji zrezygnował z funkcji szkoleniowca. Drużynę przejął Hieronim Górski. Sezon 1986/87 zakończył się sukcesem i zespół z Chmielnika zajął I miejsce w klasie "A", awansując do ligi okręgowej.

20 czerwca 1987 roku był świętem w Chmielniku, gdyż w ostatnim spotkaniu klasy "A" drużyna "Zenitu" pokonała "AKS" Busko 4 : 0. Mecz ten prowadził sędzia drugoligowy Stanisław Nowak, a stadion wypełniony był po brzegi (ok. 2000 widzów).

W drużynie, która wywalczyła awans do ligi okręgowej występowali:
bramkarze - Bogusław Wesołowski, Stanisław Gołębiowski
obrońcy - Maciej Ślusarski, Robert Ślusarski, Tomasz Piekarski, Jerzy Rogala, Jerzy Szwarczyński, Stanisław Todorowski, Piotr Pawlak
pomocnicy i napastnicy - Robert Kwiatkowski, Dariusz Zawierucha, Włodzimierz Wrzesień, Krzysztof Zamojski, Waldemar Alzak, Piotr Idzik, Piotr Ślusarski, Artur Wesołowski, Zbigniew Kamiński, Andrzej Solarski.

Okres gry drużyny "Zenitu" po ponownym awansie do ligi okręgowej.

Dnia 15.08.1987 roku debiut "Zenitu" w okręgówce udał się wspaniale. Na świetnie przygotowanej płycie boiska i z kompletem widzów na trybunach chmielniccy piłkarze pokonali "Spartę" Kazimierza Wielka 4:0

Delegacja kieleckiego OZPN wręczyła zawodnikom puchar za awans do klasy okręgowej. Przez trzy sezony drużyna "Zenitu" zajmowała miejsca w środkowej części tabeli. Następowały zmiany w składzie drużyny, przybywali nowi zawodnicy.

W 1990 roku OZPN Kielce przeprowadziło reorganizację rozgrywek, w wyniku czego utworzono ligę międzyokręgową okręgu tarnobrzesko - kieleckiego. W lidze tej znalazło się także miejsce dla zespołu z Chmielnika, który w lidze okręgowej zajmował szóstą lokatę. Rozgrywki "Zenitu" jesienią 1990 roku nie można zaliczyć do udanych. Złe przygotowanie motoryczne i techniczne odbiło się na zespole już w pierwszym meczu. Z czasem przychodziły następne porażki i drużyna zakończyła rundę zdobywając 8 punktów i zajmując 15-stą lokatę.

Skład drużyny czwartoligowej:
Bogusław Wesołowski, Jarosław Pawłowski, Sławomir Gołębiowski, Stanisław Todorowski, Piotr Ślusarski, Tomasz Piekarski, Zbigniew Kozioł, Mariusz Olech, Jerzy Szwarczyński, Krzysztof Zamojski, Robert Kwiatkowski, Robert Trojszczak, Piotr Idzik, Piotr Raczyński, Paweł Musiał, Artur Wesołowski.?
Sezon wiosenny 1991 roku rozpoczął się od zwycięstwa lecz znów zaczęły następować porażki tak u siebie, jak i na wyjazdach. W tym czasie do drużyny "Zenitu" przybył nowy zawodnik. Buł nim Edward Detka? z Pierzchnicy - filar obrony w drużynie z Chmielnika. "Zenit" zaczął wygrywać i zdobywać kolejne punkty. Zdobył ich 18 zajmując 10-tą pozycję w tabeli i utrzymał się tym samym w lidze.

Rundę jesienną 1991 roku drużyna "Zenitu" rozpoczęła fatalnie. Na stadionie "Wisły" w Sandomierzu "Zenit" przegrał 2 : 0, dzięki grze trzech swoich zawodników (E. Detka, B. Wesołowski, R. Kwiatkowski), którzy otrzymali czerwone kartki. "Zenit" dalej grał pechowo zdobywając 7 punktów przy stosunku bramek 14 : 28. Warto wspomnieć, że ostatni mecz z liderem tabeli "Stalą II" Stalowa Wola drużyna z Chmielnika zremisowała 1 : 1, a bramkę dla "Zenitu" zdobył Piotr Idzik.

W 1992 roku "Zenit" rozpoczął rundę wiosenną od meczu z "Wisłą" Sandomierz, którą zdołał pokonać 1 : 0. W styczniu 1992 roku drużyna "Zenitu" została wzmocniona nowym zawodnikiem Andrzejem Molendą z "Korony" Kielce. Klub z Chmielnika zakończył sezon 1991/92 na 11 pozycji, zdobywając 25 punktów przy stosunku bramek 34 : 46. Była to udana runda zespołu, który nadal grał w czwartej lidze.

Runda jesienna 1993 roku zaczęła się pod dyktando "Zenitu" lecz później nastąpił konflikt pomiędzy trenerem a prezesem klubu.?Miejsce Włodzimierza Stępnia zajął Zenon Zawada, były pierwszo- i drugoligowy piłkarz. Pod jego wodzą zawodnicy "Zenitu" zakończyli rundę jesienną na 4 miejscu w tabeli, zdobywając 18 punktów przy stosunku bramek 28 : 20. Było to najlepsze miejsce drużyny w tej lidze.

Do rundy wiosennej 1993 roku piłkarze "Zenitu" byli dobrze przygotowani. Ostatecznie zakończyli sezon 1992/93 na 9-tej pozycji, zdobywając 30 punktów przy stosunku bramek 40 : 50.

Latem 1993 roku do "Zenitu" przyszedł nowy szkoleniowiec. Był nim Mirosław Misiowiec, były zawodnik "Korony" Kielce, który sprowadził nowych zawodników - M. Mazura i Z. Wójcika. Był to nieudany transfer trenerski. "Zenit" grał coraz gorzej, a trener nie przejmował się sprawami drużyny i po rundzie jesiennej został zwolniony.? "Zenit" na 15 rozegranych spotkań zdobył 8 punktów przy stosunku bramek 9 : 24 i zajął przedostatnie miejsce w tabeli.

Od nowej rundy, czyli wiosną 1994 roku do drużyny ponownie przyszedł Andrzej Molenda, tym razem jako grający trener.? Sezon 94 wiosną rozpoczął się wybraniem nowego zarządu. Ponownie prezesem klubu został Marian Idzik, a w skład nowego zarządu weszło kilku nowych działaczy.
Pierwszy mecz w tej rundzie z "Nidą" Pińczów zakończył się zwycięstwem chmielnickiej drużyny 0 : 1. Bramkę zdobył M. Mazur. W tym czasie "Zenit" doznał wysokiej porażki w 4-tej rundzie Pucharu Polski z drużyną "Kszo" Ostrowiec 0 : 7.

Po pierwszych trzech spotkaniach drużyna zajmowała bezpieczne miejsce w tabeli, wyprzedzając: "Pogoń" Miechów, "Sokół" Nisko, "AKS" Busko. Po tych spotkaniach zawodnicy byli zbyt pewni siebie i podchodzili lekceważąco do dalszych meczy. W meczu z najsłabszą drużyną w lidze ("Pogoń" Staszów) "Zenit" przegrał 5 : 1. Kończąc rundę na 15-tym miejscu drużyna spotkała się z degradacją do ligi okręgowej.

Do rundy jesiennej 1995 roku zespół "Zenitu" przystąpił do rozgrywek z nowym szkoleniowcem Włodzimierzem Stępniem. Do drużyny powrócił Piotr Idzik. Zespół w rundzie jesiennej nie przegrał ani jednego spotkania na własnym boisku i zajmował drugie miejsce ustępując trzema punktami "Sparcie" Kazimierza Wielka, gromadząc 33 punkty.

Runda wiosenna 1996 roku była dla drużyny "Zenitu" połowicznym sukcesem, a zespół z meczu na mecz grał coraz słabiej i ostatecznie "Zenit" jako główny pretendent do awansu do IV ligi uplasował się na 4-tej pozycji, za "Spartą" Kazimierza Wielka, "Spartakusem" Daleszyce i Nowinami z dorobkiem 45 punktów przy stosunku bramek 41 : 31.

Okres rozwoju drużyny w latach 1997-2002.



W 1997 roku "Zenit" nadal grał w klasie okręgowej; drużyna zajmowała miejsca w środku tabeli lecz grała słabo. Najgorsze chwile "Zenit" przeżył, gdy drużynę prowadził Mieczysław Mazur, który po 13-stu kolejnych przegranych meczach sam zrezygnował z funkcji trenera. Drużyna cudem uniknęła degradacji do klasy "A".

Przez kolejne lata, tzn. do roku 2000 nic się specjalnie nie zmieniło. Drużyna "Zenitu" w dalszym ciągu grała w lidze okręgowej. Prezesem nadal był Waldemar Ślusarski. W tym roku kolejno po Jerzym Mazance, Hieronimie Górskim stanowisko trenera objął Robert Solnica. Pod jego wodzą drużyna zakończyła rozgrywki 2000/01 na 7 miejscu z dorobkiem 44 punktów.

Od jesieni 2001 roku "Zenit" jest na fali, wygrywa 8 spotkań po kolei i dziewiąte zwycięstwo o Puchar Polski na szczeblu wojewódzkim z czwartoligowym "Spartakusem" Daleszyce 2 : 0.

Dziewiąta kolejka ligi okręgowej przerwała dobrą passę "Zenitu", który jako lider tabeli przegrał z ostatnią drużyną "Nidzianką" Bieliny 1:2. Była to największa niespodzianka tej rundy. Osiem kolejnych zwycięstw w rundzie jesiennej w sezonie 2001/02 to rekord Klubu Sportowego w Chmielniku. Drużyna "Zenitu" została najlepszą drużyną w rundzie jesiennej 2001 roku.
Drużyna "Zenitu" rozpoczęła przygotowania do rundy wiosennej pod wodzą nowego trenera Lecha Malczewskiego (zastąpił on Roberta Solnicę, który przeszedł do "Nidy" Pińczów). W czasie przygotowań "Zenit" rozegrał 2 spotkania towarzyskie z "Piastem" Stopnica oraz "Wierną" Małogoszcz. Oba spotkania zakończyły się zwycięstwem drużyny z Chmielnika 3:2.

E.R

 

 

 
 

2003 © copyright by CHE. All rights reserved.